Ze was een zogenaamd crisiskind van Jeugdzorg. Vrienden van me vingen haar tijdelijk op. ‘Zes weken, dan moet ze weer weg.’

Ze heet Esmeralda en leek ook op een zigeunerprinses: getinte huid, prachtige grote bruine ogen, lang, bruin haar, dat gevlochten was. Ze is vijf jaar oud. Zodra ik binnen kwam, stoof ze op me af. ‘Hoe heet jij? Wil je mijn tekeningen zien? Kijk, een engel! Deze stift heeft glittertjes! Ik heb een nieuwe tandpasta!’ ‘Als je last van haar hebt, moet je het zeggen’, zei mijn vriendin. Ik schudde mijn hoofd. Ik vond het wel schattig.

Shampoo
‘s Avonds gingen we Sesamstraat kijken, en Esmeralda kroop warm tegen me aan. ‘Da’s Tommie’, riep ze. Ik smolt. (en ik moet bekennen dat Sesamstraat een meditatieve werking op me heeft). Er ging iets mis met Tommie. ‘Ah Godverdulle!’ riep Esmeralda. Ik keek haar serieus aan. ‘Dat mag je niet zeggen,’ zei ik. ‘Dan kun je beter: “Shampoo” zeggen.’ Ze moest er keihard om lachen. En zei netjes ‘Shampoo’ als er iets mis ging.

Pleeggezin
Esmeralda is een crisiskind. Dit betekent dat ze accuut uit huis geplaatst is. Er moet een pleeggezin voor haar gevonden worden. En dat is moeilijk, want pleeggezinnen zijn schaars. Ze moet na zes weken weer weg bij mijn vrienden, omdat zij geen ruimte voor haar hebben.

Liefde
Terwijl ze zo tegen me aan lag tijdens Sesamstraat, werd ik overspoeld door een warm gevoel. Ik wilde haar beschermen, ik wilde haar leren dat je vreemden niet meteen kunt vertrouwen, maar ik wilde haar vooral heel, heel veel liefde geven. Ik kreeg moedergevoelens.

Goed mens
Kan ik haar niet opvangen? dacht ik. Tuurlijk niet, ik ben hartstikke jong, mijn leven is onzeker. En toen opeens: ik ben dertig, ik heb een eigen huisje, en -okay- dat bestaat uit één kamer, als ik groter zou wonen, zou het best kunnen. Mijn werk is vrij constant, WAAROM NIET?! Waarom zou ik dan geen pleegouder kunnen zijn? Nu ik toch in die pleegoudervibe zit, denk ik dat het beter voor de wereld is als je pleegouder bent, in plaats van ouder van eigen kinderen. Natuurlijk, je kunt je kinderen goed opvoeden en zo een okay mens aan de wereldbevolking toevoegen. Maar je kunt ook een kind dat zoveel kans heeft om op het slechte pad te raken, zoveel liefde geven dat dit niet gebeurt.

Kusjes
Toen ik afscheid nam van Esmeralda, wist ik dat ik haar nooit meer zou zien. Ik knuffelde haar stevig, en gaf haar ontelbaar veel kusjes op haar kruin. Toen ik wegging, zwaaide ze, terwijl ze verrukt tegen mijn vriendin zei. ‘Rhijja gaf me heel veel kusjes!’ Ik wens haar in 2012 het beste pleeggezin ever.