Toen ik voor Break Out! schreef, waren talentenjachten al booming business, en onze doelgroep wilde álles lezen over Idols. Maar er werd amper pers toegelaten. Dus besloot ik undercover te gaan bij het talentenprogramma dat volgde: Popstars – The Rivals.

Het werd gepresenteerd door Beau van Erven-Dorens, en het was de bedoeling dat er een boyband en girlband (uiteindelijk Men2Be en Raffish) gevormd zouden worden. Ik zong een liedje van Mya, kwam een ronde verder, en belandde met tientallen wannabe’s in een hotel waar nog meer afvalrondes volgden. Ik voelde me er diep ongelukkig.

Contract
Want ik had geen idee wat me eigenlijk precies te wachten stond, terwijl ik steeds een contract moest ondertekenen, werd omringd door tieners die elkaar wantrouwend bekeken, en voelde me een object, een radartje in een enorme commerciële machine, die zou bepalen wat ik wel en niet mocht doen. Dat ik destijds een geliefde had die opeens te kennen gaf dat hij het heel oppervlakkig en stom vond dat ik aan zoiets meedeed, hielp ook niet echt.

Beau de redder
Toen ik in de hotelkamer brak, probeerde een cameraploeg binnen te komen, duwden ze tegen de deur die ik dicht probeerde te houden. Beau greep in: ‘Jongens, nee is nee.’ Ondanks dat ik amper sliep, kwam ik steeds een ronde verder. Toen werd ook duidelijk dat er een Big Brother huis was, waarin de overgebleven jongens en meiden verder zouden strijden. Dat was voor mij de druppel: ik stapte eruit. Ik ben een watje wat dit soort programma’s betreft, ik kan de stress niet aan, maar vooral het gevoel ‘speelbal’ te zijn, was verschrikkelijk. Daarnaast: ik had genoeg stof voor vier achtergrondverhalen, ik vond het wel best.

K-otic
Met verbazing kijk ik naar mensen die je steeds ziet opduiken bij diverse talentenjachten. Nee, niet de nerds, zoals André Pronk of Herman, maar mensen mét talent, die toch steeds niet doorstoten. Ze geven niet op. Zoals Rachel van K-otic, die het nog eens probeerde in een Soundmixshow, een girlband oprichtte met de andere meiden van K-otic, vervolgens zong in het Nederlandse songfestival met Waylon die stijf van de drugs stond, daarna aan X-factor meedeed, en nu waarschijnlijk broedt op een nieuwe deelname.

Dewi
Hetzelfde geldt voor Dewi Pechler: ze doet haar uiterste best, maar tot een echte doorbraak komt het niet. Ik hoop dat haar nieuwe album het verschil voor haar gaat maken, ik hóóp het echt voor haar. Ze zingt prachtig, ziet er goed uit, is lief. Ze doet nog een schepje bovenop haar carriere door te poseren voor Playboy en is nu het nieuwe gezicht van een lingeriemerk. En daar begint het een beetje te wringen. Heb je dat nodig voor een carriereboost? Lijkt me niet. Als het nog verder gaat, moet Jerney Kaagman haar misschien eens bellen, om de gevederde woorden te spreken: ‘Lieverd, laat die droom varen.’